Indonesie: Eenheid in Diversiteit

Dag lieve mensen,

Een update vanuit Zuidoost-Azie, waar het in 1 woord geweldig is. Indonesie laat to nu toe niets dan goede indrukken op ons achter en het is een land met zeer interessante 'facts & figures'...

Indonesie; archipel van 17.508 eilanden, en daarmee 's-wereld's grootste eilandenstaat. Met een populatie van 240.000.000 is het qua inwonersaantal het op drie na grootste land ter wereld. Het is tevens het land met de grootste moslimbevolking. De geschiedenis van Indonesië is sterk beïnvloed door machten van buitenaf die werden aangetrokken door de natuurlijke rijkdommen van het land. Islamitische handelaren brachten de islam met zich mee en Europese machten bevochten elkaar om de handelsmonopolies in de specerijenhandel tijdens de tijd van de ontdekkingsreizigers. Uiteindelijk werd het land gedurende drieënhalve eeuw een Nederlandse kolonie. Als je in de reisgidsen leest wat zich hier onder Nederlandse heerschappij allemaal heeft afgespeeld ben je er niet bepaald trots op Nederlander te zijn. Rond struinend over de verschillende eilanden worden we nog regelmatig aan de Nederlandse tijd herinnert: van woningen in Nederlandse bouwstijl tot verschillende Nederlandse woorden die inmiddels ook tot de 'Indonesische vocubulaire' behoren (zoals 'waterleiding', 'sprei & lakens'). Indonesië verklaarde zich onafhankelijk na de Tweede Wereldoorlog. Sindsdien is de geschiedenis turbulent en wordt deze gekenmerkt door natuurrampen, corruptie, afscheidingsbewegingen, democratisering en snelle economische veranderingen.

Op het gebied van natuurgeweld zijn aardbevingen en vulkaanuitbarstingen de meest voorkomende. Wij hebben er goed aan gedaan om Sumatra te verlaten; het eiland dat - zoals ik de vorge keer al schreef - precies op de breuklijn van twee aardplaten ligt. Zonder aanwijsbare reden van een evenuteel naderende aardbeving danwel vulkaanuitbarsting, hadden wij het gevoel daar weg te moeten. Intuitie of een engeltje op onze schouders? Geen idee, maar op 9 mei is het noorden van Sumatra opgeschrikt door een aardschok van 7.4 op de schaal van Rigter. Als wij daar waren gebleven, waren wij exact op die plek geweest. Een grote klap voor de lokale bevolking en een belangrijke reden waarom toeristen wegblijven. Doodzonde, want na bijna 4 weken Indonesie staat Sumatra met stip op nummer 1. De mensen zijn ontzettend gastvrij en oprecht geinteresseerd. Een glimlach wordt altijd beantwoord met een glimlach. In onze ogen een zeer bijzonder stukje aarde.

De Indonesische eilanden laten over het algemeen een zeer gevarieerd beeld zien wat betreft etnicitiet, taal en godsdienst. Het Indonesische motto luidt dan ook Bhinneka Tunggal Ika, vrij vertaald; 'Eenheid in diversiteit'. Respect voor elke medemens staat hier duidelijk hoog in het vaandel en het is dan ook super om je onder de lokale bevolking te begeven. Reizend vanaf Sumatra, via Java naar Bali werd het elke week commercieler, elke week toeristischer en elke week regenachtiger. Hier op Bali begint het elke dag zo rond 13:00 uur te regenen en het houdt dan eigenlijk niet meer op. Het regenseizoen zou al afgelopen moeten zijn, maar het lijkt dit jaar wat langer door te zetten. Regen lijkt dus als een rode draad door onze reis te lopen. Desondanks hebben we schitterende dingen gezien. Op Sumatra hebben we de omgeving van Bukittinggi en het Lake Manijau ontdekt. Op Java genoten we o.a. van de Borobudur, de Bromo vulkaan en het Ijen Plateau (een vulkanisch kratermeer met zwavelmijn). Bali biedt - ver weg van de toeristische resorts - geweldig mooie rijstvelden en bergen.

We zijn nog lang niet uitgekenen hier en toch zijn onze laatste reisdagen aangebroken. Morgen vertrekken we naar de Gilli Islands; eilanden bij Lombok, waar het weer beter zou moeten zijn. We hopen dan ook dat de weergoden ons de laatste week - voor de verandering - goed gezind zullen zijn. Na een weekje strand zullen we de terugweg naar Kuala Lumpur inzetten, vanwaar we terug vliegen naar Amsterdam, via London. Maar goed, eerst nog even een weekje genieten!

Een balinese groet!

Ilse.